Commitment

Sa matagal kong pag-aaral, natutunan ko ang 5 C’s na sumisimbolo sa Lasallian Star.  Ito ay: Confident, Competent, Christian, Committed, Compassionate.  Upang hindi namin makalimutan, gagamitan namin ito ng kamay.  Mula sa hinlalaki pakanan, dito magsisimula ang aming pagkakabisa.  Approved sign ang gamit ng hinlalaki kaya ito ang analogous ng pagiging confident.  Ang hintuturo ay may makakagawa ng number 1 sign, meaning nangunguna, kaya sinisimbulo nito ang pagiging competent.  Ang panggitnang daliri ay sumisimbulo ng pagiging Kristiyano sapagkat ang mga ginagawa natin ay dapat Christ-centered.  Ang palasinsingan ang pinaglalagyan natin ng singsing  na nagpapakita sa tao na tayo ay committed.  At ang ating hinliliit, dahil pinakamaliit, pinapaalala sa atin ang pagkakaroon ng compassion lalo na sa mga nakababa sa atin.

Balik tayo sa Commitment.  Ang isa sa pang-habangbuhay nating commitment ay pag-profess ng vow.  Isa dito ang Marriage.  It is not about getting married.  It is about staying married.

Maraming taon ang nakakaraan, may nakita akong 2 senpais.   Sa aming Parokya ko sila nakita.  Madalas ko naman silang nakikita at baka pamilyar din ako sa kanila (or feeling ko lang iyon).  Hindi kami personally na magka-kilala.  Dati, mag-bf-gf pa lang sila nun.  Nung minsan habang naglalakad, naabutan ko pa sila sa may parkingan.  Palagi kong nakikitang pinagbubuksan muna ni lalaki ng pinto si babae.  Nag-stick siya sa isip ko.  Pero tuwing makikita ko sila sa simbahan, inaantabayanan ko ang pangyayaring iyon.  I was still in highschool that time and they were already in college.

Marami ang Misa sa amin kaya di na ako magtataka kung hindi na ako makakakita ng familiar faces.  Pero ang tao talaga ay isang consistent being,  Kung minsan hindi sila mag-sisimba sa kanilang usual time, babalik at babalik pa rin sila sa kanilang nakasanayan.

Nitong huling mga Lingo, nakita ko ulit sila.  Wow, at sila pa rin.  I was thinking that probably they are already married.  At biglang may naisip na naman ako.  Abangan ko kaya hanggang makasakay sila sa kotse.  May nagbago.  They got older.  May konting white hair na si guy.  Nagkaroon ng konting laman si girl.  Iba na ang kotse nila.  Di ko sure kung may anak na sila.  Parang wala pa.  Sila lang dalawa.  At siyempre, yung pinaka-aabangan ko.  Yes, and the guy still opens the door for the girl.  That scene made me smile.  I checked the internet.  They are married.  Isa yun sa pinapangarap kong traits sa isang lalaki.  Ang pagiging genuine gentleman.  Yan ang commitment.  All these years, naniniwala akong marami na silang ups and downs.  Pero nung makita kong pinagbuksan ni guy si girl ng pinto kotse, that is a lifetime commitment.  Iba ang wood door sa car door.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *